De Abdij van West-Vleteren.

In de winter van 1814 verliet Jan-Baptist Victoor (gehuwd met de weduwe van J.F.Lebbe) Poperinge om zich in de bossen van Sint-Sixtus te vestigen en er de rest van zijn leven als kluizenaar door te brengen. Slechts enkele honderden meters van zijn nieuwe kluis verwijderd, waren reeds in vroegere eeuwen twee kloostergemeenschappen gevestigd: van 1260 tot 1355 de zogeheten ‘zusters van het huis van Sint Sixtus’ en van 1615 tot 1784 een monnikencommuniteit van de birgittijnerorde.

Wanneer in de zomer van 1831 de prior van het pas gestichte klooster van de Catsberg met een paar van zijn monniken zich vestigt bij de kluizenaar, wordt er een nieuw cisterciënzerklooster geboren.
De beginjaren van deze cisterciënzerstichting (1831-1836) waren moeilijk. Toch was er een gestage groei van de gemeenschap. Zo waren er 23 leden in 1835 en 52 in 1875.
Tweemaal stond de communiteit monniken af: in 1850 trokken 16 broeders naar Scourmont voor de stichting van een dochterhuis, en in de jaren 1858-1860 werden een twintigtal broeders naar Canada gezonden om een kwijnend klooster in Tracadie nieuw leven in te blazen (het huidige Spencer in de V.S.).

Andere belangrijke gebeurtenissen uit die eerste periode zijn de bouw van de abdijkerk in 1840, de oprichting van een lagere school rond 1840, de ingebruikname van de eerste brouwerij in 1839, de schenking van het kloosterterrein door de familie Lebbe in 1860, de verheffing van de priorij tot abdij in 1871 en de uitbouw van de boerderij tot modelbedrijf voor de streek in de jaren 1875-1878.